फ़ॉलोअर

मंगलवार, 13 जून 2017

రైతుల నెత్తుటి కుండలు (रैतुल नॆत्तुटि कुंडलु) किसानों के ख़ून के घड़े

रैतुल नॆत्तुटि कुंडलु
-------------------------

हिंदी मूलं : रिषभदेव शर्म
अनुवादं : आर.शांतसुंदरि


रैतुल नॆत्तुटि कुंडलु
पाति उन्नवि
ई नेललोने !

तिंडिगिंजलु पंडिचिनवाडु
बट्टल कोसं पत्ति पॆंचिनवाडु
नेल ऒडिनि पच्चागा उंचेंदुकु
अनुनित्यं तन ऒंटिनि ऎंडबॆट्टिनवाडु अतनु.
तडिपाडु पादुलनु
तन नॆत्तुटि लोहंतो
तन कन्नीटि वॆच्चदनंतो
चॆमट वासन वेसे उप्पुतो.
तन कोरिकलनि रगिलिंचि रगिलिंचि
सृष्टिंचाडु कलल मब्बुलनु
मॆरुपुला अल्लल्लाडाडु
पिडुगुलतो निंपाडु दिगंतालनि.
अतनि कळ्ळलो...
शून्यमा?
अतनि गुंडॆल्लोनू
शून्यमेना?
प्रति रुतुवुलोनू वाग्दानालु
अन्नी अबद्धालु;
प्रति मब्बुलोनू
मोसं-मोसं !

नम्मकंतो अमायकमैन मनसुतो
नम्मकद्रोहं चेसे पॆनुगालुलतो
इंकॆंतकालं पोराडगलडु?
इप्पटिके ई नेलकि
रैतुल रक्तं बोलॆडंत तागिंचाडु राजु;
भूगर्भंलो अणचिपॆट्टाडु
तनु चेसिन पापालन्नी.
इंत पापभारान्नि इमुड्चुकुनि तनलो
गॊड्रालयिंदि धरित्रि,
सारवंतमैन गर्भाशयं गल
कामधेनुवु सैतं वट्टिपोयिंदि.
पसुपु रंगु संतरिंचुकुन्नायि
कल्पतरुवु आकुलन्नी !

गद्दॆलॆक्किनवारंदरू दिगंडि
नेलमीदिकि तक्षणं
नागलि ऎत्तुकोंडि भुजालकि,
पदंडि दुन्नेंदुकु पॊलालु.
नेल दुन्निनवाडे \'जनकुडु\'
राजु अतने ई भूमिकि,
अतने भूपति
कष्टकालान्नि ऎदिरिंचगलवाडू अतने !!

***


రైతుల నెత్తుటి కుండలు
-------------------------

హిందీ మూలం : రిషభదేవ్ శర్మ
అనువాదం : ఆర్.శాంతసుందరి



రైతుల నెత్తుటి కుండలు
పాతి ఉన్నవి
ఈ నేలలోనే !

తిండిగింజలు పండిచినవాడు
బట్టల కోసం పత్తి పెంచినవాడు
నేల ఒడిని పచ్చాగా ఉంచేందుకు
అనునిత్యం తన ఒంటిని ఎండబెట్టినవాడు అతను.
తడిపాడు పాదులను
తన నెత్తుటి లోహంతో
తన కన్నీటి వెచ్చదనంతో
చెమట వాసన వేసే ఉప్పుతో.
తన కోరికలని రగిలించి రగిలించి
సృష్టించాడు కలల మబ్బులను
మెరుపులా అల్లల్లాడాడు
పిడుగులతో నింపాడు దిగంతాలని.
అతని కళ్ళలో...
శూన్యమా?
అతని గుండెల్లోనూ
శూన్యమేనా?
ప్రతి రుతువులోనూ వాగ్దానాలు
అన్నీ అబద్ధాలు;
ప్రతి మబ్బులోనూ
మోసం-మోసం !

నమ్మకంతో అమాయకమైన మనసుతో
నమ్మకద్రోహం చేసే పెనుగాలులతో
ఇంకెంతకాలం పోరాడగలడు?
ఇప్పటికే ఈ నేలకి
రైతుల రక్తం బోలెడంత తాగించాడు రాజు;
భూగర్భంలో అణచిపెట్టాడు
తను చేసిన పాపాలన్నీ.
ఇంత పాపభారాన్ని ఇముడ్చుకుని తనలో
గొడ్రాలయింది ధరిత్రి,
సారవంతమైన గర్భాశయం గల
కామధేనువు సైతం వట్టిపోయింది.
పసుపు రంగు సంతరించుకున్నాయి
కల్పతరువు ఆకులన్నీ !

గద్దెలెక్కినవారందరూ దిగండి
నేలమీదికి తక్షణం
నాగలి ఎత్తుకోండి భుజాలకి,
పదండి దున్నేందుకు పొలాలు.
నేల దున్నినవాడే 'జనకుడు'
రాజు అతనే ఈ భూమికి,
అతనే భూపతి
కష్టకాలాన్ని ఎదిరించగలవాడూ అతనే !!
***

किसानों के ख़ून के घड़े
*******************
-ऋषभ देव शर्मा
'''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''
किसानों के खून के घड़े
इसी जमीन में
दबे पड़े!


जिसने उपजाया अन्न,
वसन के लिए
कपास उगाई,
धरती की गोद हरी करने को
नित अपनी
देह सुखाई।
सींचा क्यारी को
अपने लोहू के लोहे से,
अपने आँसू की ऊष्मा से
और पसीने के
गंधाते हुए नमक से।
अपनी इच्छाएँ तपा-तपा
सिरजे सपनों के बादल,
बिजली बनकर तड़पा भी,
भर दिया दिगंत कड़क से।
उसकी आँखों में.....
खालीपन?
उसकी छाती में......
सूनापन?
हर मौसम के वादेः
झूठे;
हर बादल में :
धोखा-धोखा!
भोला विश्वासी मन लेकर
विश्वासघातिनी झंझाओं से
कितना और लड़े?

बहुत राजा ने पिलाया
खून
कृषकों का
धरा को;
पाप अपने सब
दबाए
गर्भ में इसके।
बोझ इतने पाप का
खुद में समेटे
हो गई है बाँझ
धरती,
उर्वरा जो कोख थी
वह कामधेनु
-भी हुई परती।
कल्पतरु के पात सब
पीले पड़े!

जो चढ़े सिहासनों पर
भूमि पर उतरें अभी,
हल धरें काँधे,
चलें फिर खेत बाहें।
जो धरा जोते
‘जनक’ वह,
वही शासक धरा का,
वह धराधिप हो!

वही दुष्काल के आगे अड़े!!

शनिवार, 3 जून 2017

అప్పుడు నువ్వెక్కడున్నావు? (अप्पुडु नुव्वॆक्कडुन्नावु?) तब तुम कहाँ थे?


అప్పుడు నువ్వెక్కడున్నావు?---------------------------------------

                                 మూలం -రిషభదేవ్ శర్మ
                               అనువాదం - ఆర్.శాంతసుంద
                              

ఉన్న పౌరుషాన్నంతా కూడగట్టుకుని
దేశమంతా పోరాడుతున్నప్పుడు
రాత్రనక
పగలనక
కొత్త కొత్త యుద్ధ స్థావరాల్లో
కాస్త చెప్పవా మిత్రమా
నువ్వప్పుడు ఎక్కడ ఉన్నావో?
ఎక్కడ ఉన్నావు నువ్వు?

పర్వతశ్రేణుల్లోని హిమనదాలు
పేలుళ్ళకి గజగజ వణికిపోతూ ఉంటే
ధవళ శిఖరాలకి నవయువకులైన జవాన్లు
అభిషేకం చేస్తున్నారు తమ ఎర్రని వెచ్చటి నెత్తురుతో
మువ్వనె జెండా ఎగురవేస్తున్నారు
మంచు కప్పిన
స్వర్ణిమ గుహల శిరస్సు మీద
తమ మట్టి బండిని 
మట్టిలో కలిపేసి.
ఆకాశం నుంచి కురిసే అగ్నిని భరించారు
తమ ఛాతీల మీద.
విమానాలు కాలిపోయినా
కూలిపోనివ్వలేదు తమ ధైర్య సాహసాలని .
మృత్యువు కూడా మళ్ళిపోయింది వాళ్ళకి నమస్కరించి;
అగ్నిలోనుంచి పునీతులై వచ్చారు
మృత్యుంజయ పక్షుల్లా భరతమాత బిడ్డలు.
చివరికి ఆ నిందితుల సిరస్సులు కూడా
ఉరికంబాలు తమకోసం ఎదురుచూస్తున్నయని తెలిసీ
వచ్చి చేరాయి ఈ ఆత్మాభిమానపు యుద్ధంలో
గౌరవం పొందాయి ప్రాణాలర్పించి.
పెరిగింది రక్తదానం చెసేవాళ్ళ సంఖ్య 
రాత్రనక
పగలనక
కొత్త కొత్త యుద్ధ స్థావరాలలో.
కాస్త చెప్పవా మిత్రమా
అప్పుడు నువ్వెక్కడ ఉన్నావో?
చెప్పు మిత్రమా
ఎక్కడున్నావు నువ్వు?
యుద్ధం !
కేవలం సరిహద్దుల వద్దే జరగలేదు.
నువ్వు చదివిన, విన్న వార్తల్లో
కొన్ని ఎత్తైన శిఖరాల పేర్లు మాత్రమే ఉన్నాయి.
యుద్ధం జరిగింది
దేశమంతటా
ఒక్కొక్క గ్రామంలోనూ
ప్రతి వీధిలోనూ  
బలైన అమరుల
ఒక్కొక్క రక్తం బొట్టుతో బాటు
అమరత్వం పొందాయి
ఆ వీరులని కన్న మాతృమూర్తుల మృత్యుంజయ స్తన్యం,
తీయని తేనెలాంటి అక్క చెల్లెళ్ళ ఆప్యాయత,
నవవధువులు,ప్రోషిత భర్తృకల 
మధుపర్కాలూ, నగల అలంకారాలూ.
ప్రతి రక్తపు బొట్టుతోనూ
అమరత్వాన్ని పొందాయి
కొన్ని వేల కన్నీటి చుక్కలు కూడా
ప్రతి రాత్రీ
ప్రతి రోజూ
కొత్త కొత్త యుద్ధ స్థావరాల్లో.
కాస్త చెప్పు ఆ సమయంలో నువ్వెక్కడునావో?
ఇంకా గర్భంలోనే ఉన్న శిశువులు 
తమ తండ్రులని ఇచ్చివేశారు,
అంపశయ్యల మీద పడుకున్న తండ్రులు
దానం చేశారు తమ కుమారులని;
మగపిల్లలు తమ పోకెట్ మనీ ఇచ్చారు,
ఆడపిల్లలు కలలనిచ్చేశారు;
కొజ్జాలు సైతం విజయం లభించాలని ప్రార్థించారు;
చివరికి బిచ్చగాళ్ళు కూడా బోర్లించారు తమ సంచులని.
కవులు పదాలని దానమిచ్చారు,
శ్రమజీవులు చెమట చుక్కల్ని సమర్పించారు.
దిక్కులేని దీనులు కూడా 
గొంతులు కలిపారు ఐకమత్యంగా ఉండాలని.
నేలా నింగీ 
ఆ ప్రార్థనలని ప్రతిధ్వనించాయి
ప్రతి రాత్రీ
ప్రతి దినమూ
కొత్త కొత్త యుద్ధ స్థావరాల్లో.
ఇప్పుడు చెప్పు మిత్రమా
నువ్వప్పుడు ఎక్కడున్నావో?
రక్తం చిందించిన వారిలోనా?
కన్నీరు మున్నీరయిన వారిలోనా?
లేక చెమట ధారబోసిన వారిలోనా?
బహుశా ఇంకెక్కడో ఉండిఉంటావు !
అయితే మరి చరిత్ర నిన్ను ఛీకొట్టక మానదు !!!

******************************************

భారత సైన్యం పోరాడటానికి సరిహద్దుకి వెళ్ళిన ప్రతిసారీ అనుమానం వ్యక్తం చేసే వికృత మానసిక ప్రవృత్తి గల ఒక్కొక్క'మాహాత్ముడినీ' కాలర్ పట్టుకుని,"అప్పుడు నువ్వెక్కడున్నావు?" అని అడగాలనిపిస్తుంది.కార్గిల్ యుద్ధం జరుగుతున్నప్పుడు రాసిన ఒక పాత కవిత మీ కోసం-
రిశభదేవ్ శర్మ.

********
भारतीय सेना के प्रत्येक अभियान पर संदेह से ग्रस्त रहने की विकृत मानसिकता वाली एक-एक 'महान आत्मा' का कॉलर खींचकर पूछने की इच्छा होती है - तुम 'तब' कहाँ थे?
प्रस्तुत है एक पुरानी कविता।
तब तुम कहाँ थे? 
**************
-ऋषभ देव शर्मा
""""""""""""""""''"''""
जूझ रहा था जिस समय पूरा देश
समूचे पौरुष के साथ
हर रात
हर दिन
नए-नए मोर्चों पर ;
बताओ तो सही
तब तुम कहाँ थे, दोस्त?
कहाँ थे?
पर्वतमालाओं के हिमनद
काँप-काँप जाते थे विस्फोटों से,
श्वेत शिखरों का अभिषेक कर रहे थे
उठती उम्र के जवान
अपने गर्म लाल लहू से
और फहरा रहे थे तिरंगा
बर्फ से आच्छादित
हिरण्यमय गुफाओं के भाल पर,
अपनी मिट्टी की गाडी़ को
मिट्टी मे मिलाकर।
झेल रहे थे वे आसमान से बरसती आग
अपनी छातियों पर।
जल गए विमान
पर जलने नहीं दिया
उन्होंने अपना हौसला।
लौट गई मृत्यु भी करके प्रणाम उन्हें;
निखर आए आग में से
मरजीवा पंछियों-से भारत माँ के बेटे।
वे लांछित शीश तक भी
शामिल थे अस्मिता के इस युद्ध में
जिनकी प्रतीक्षा में था फाँसी का फंदा;
हो गए गौरवान्वित वे सभी।
लंबी परंपरा दिखाई दी
रक्तदान करने वालों की
हर रात
हर दिन
नए-नए मोर्चों पर।
बताओ तो सही,
तब तुम कहाँ थे, दोस्त?
युद्ध!
केवल सीमा पर नहीं था।
तुमने जो पढ़े-सुने खबरों में, वे
-तो नाम भर थे कुछ ऊँचे शिखरों के।
युद्ध तो लडा़ जा रहा था
देश भर में
गाँव-गाँव, गली-गली;
और शहीद हो रहा था
खून के हर कतरे के साथ
वीर प्रसू जननियों का मृत्युंजय दुग्ध,
मिसरी सी बहनों का शहदीला प्यार,
दूधों-नहाई प्रोषितपतिका वधुओं का
लाल जोड़े और हरी चूड़ियों का सिंगार।
शहीद हो रहे थे खून के हर कतरे के साथ
हज़ार-हज़ार आँसू भी
हर रात
हर दिन
नए-नए मोर्चों पर।
बताओ तो सही?
तब तुम कहाँ थे, दोस्त?
गर्भस्थ शिशुओं ने
अपने पिता दे दिए,
शरशय्या पर सोए पिताओं ने
दे दिए अपने पुत्र ;
बच्चों ने अपना जेबखर्च दे दिया,
बच्चियों ने अपने सपने दिए ;
हिजड़ों तक ने कीं फतह की दुआएँ;
भिखारियों ने भी उलट दीं झोलियाँ।
कवियों ने शब्द दिए,
मज़दूरों ने पसीना।
उखड़े और उजड़े हुओं ने भी
मिलकर दी एकता की आवाज़।
धरती और आकाश ने
गुंजारित कीं प्रार्थनाएँ
हर रात
हर दिन
नए-नए मोर्चों पर।
बताओ तो सही
तब तुम कहाँ थे, दोस्त?
खून बहाने वालों में?
आँसू लुटाने वालों में?
या पसीना सींचने वालों में?
शायद कहीं और थे तुम?
तब तो इतिहास तुम्हें धिक्कारेगा!!0
-ऋषभ देव शर्मा
^^^^^^^^^^^^^

अप्पुडु नुव्वॆक्कडुन्नावु? ('तब तुम कहाँ थे?')


अप्पुडु नुव्वॆक्कडुन्नावु?

---------------------------------
हिंदी मूलं -रिषभदेव् शर्म
तेलुगु अनुवादं - आर्.शांतसुंदरि

………………………………..


उन्न पौरुषान्नंता कूडगट्टुकुनि
देशमंता पोराडुतुन्नप्पुडु
रात्रनक
पगलनक
कॊत्त कॊत्त युद्ध स्थावराल्लो
कास्त चॆप्पवा मित्रमा
नुव्वप्पुडु ऎक्कड उन्नावो?
ऎक्कड उन्नावु नुव्वु?

पर्वतश्रेणुल्लोनि हिमनदालु
पेलुळ्ळकि गजगज वणिकिपोतू उंटे
धवळ शिखरालकि नवयुवकुलैन जवान्लु
अभिषेकं चेस्तुन्नारु तम ऎर्रनि वॆच्चटि नॆत्तुरुतो
मुव्वनॆ जॆंडा ऎगुरवेस्तुन्नारु
मंचु कप्पिन
स्वर्णिम गुहल शिरस्सु मीद
तम मट्टि बंडिनि 
मट्टिलो कलिपेसि.
आकाशं नुंचि कुरिसे अग्निनि भरिंचारु
तम छातील मीद.
विमानालु कालिपोयिना
कूलिपोनिव्वलेदु तम धैर्य साहसालनि .
मृत्युवु कूडा मळ्ळिपोयिंदि वाळ्ळकि नमस्करिंचि;
अग्निलोनुंचि पुनीतुलै वच्चारु
मृत्युंजय पक्षुल्ला भरतमात बिड्डलु.
चिवरिकि आ निंदितुल सिरस्सुलु कूडा
उरिकंबालु तमकोसं ऎदुरुचूस्तुन्नयनि तॆलिसी
वच्चि चेरायि ई आत्माभिमानपु युद्धंलो
गौरवं पॊंदायि प्राणालर्पिंचि.
पॆरिगिंदि रक्तदानं चॆसेवाळ्ळ संख्य 
रात्रनक
पगलनक
कॊत्त कॊत्त युद्ध स्थावराललो.
कास्त चॆप्पवा मित्रमा
अप्पुडु नुव्वॆक्कड उन्नावो?
चॆप्पु मित्रमा
ऎक्कडुन्नावु नुव्वु?

युद्धं !
केवलं सरिहद्दुल वद्दे जरगलेदु.
नुव्वु चदिविन, विन्न वार्तल्लो
कॊन्नि ऎत्तैन शिखराल पेर्लु मात्रमे उन्नायि.
युद्धं जरिगिंदि
देशमंतटा
ऒक्कॊक्क ग्रामंलोनू
प्रति वीधिलोनू 
बलैन अमरुल
ऒक्कॊक्क रक्तं बॊट्टुतो बाटु
अमरत्वं पॊंदायि
आ वीरुलनि कन्न मातृमूर्तुल मृत्युंजय स्तन्यं,
तीयनि तेनॆलांटि अक्क चॆल्लॆळ्ळ आप्यायत,
नववधुवुलु,प्रोषित भर्तृकल 
मधुपर्कालू, नगल अलंकारालू.
प्रति रक्तपु बॊट्टुतोनू
अमरत्वान्नि पॊंदायि
कॊन्नि वेल कन्नीटि चुक्कलु कूडा
प्रति रात्री
प्रति रोजू
कॊत्त कॊत्त युद्ध स्थावराल्लो.
कास्त चॆप्पु आ समयंलो नुव्वॆक्कडुनावो?
इंका गर्भंलोने उन्न शिशुवुलु 
तम तंड्रुलनि इच्चिवेशारु,
अंपशय्यल मीद पडुकुन्न तंड्रुलु
दानं चेशारु तम कुमारुलनि;
मगपिल्ललु तम पोकॆट् मनी इच्चारु,
आडपिल्ललु कललनिच्चेशारु;
कॊज्जालु सैतं विजयं लभिंचालनि प्रार्थिंचारु;
चिवरिकि बिच्चगाळ्ळु कूडा बोर्लिंचारु तम संचुलनि.
कवुलु पदालनि दानमिच्चारु,
श्रमजीवुलु चॆमट चुक्कल्नि समर्पिंचारु.
दिक्कुलेनि दीनुलु कूडा 
गॊंतुलु कलिपारु ऐकमत्यंगा उंडालनि.
नेला निंगी 
आ प्रार्थनलनि प्रतिध्वनिंचायि
प्रति रात्री
प्रति दिनमू
कॊत्त कॊत्त युद्ध स्थावराल्लो.
इप्पुडु चॆप्पु मित्रमा
नुव्वप्पुडु ऎक्कडुन्नावो?

रक्तं चिंदिंचिन वारिलोना?
कन्नीरु मुन्नीरयिन वारिलोना?
लेक चॆमट धारबोसिन वारिलोना?
बहुशा इंकॆक्कडो उंडिउंटावु !
अयिते मरि चरित्र निन्नु छीकॊट्टक मानदु !!!

******************************************

भारत सैन्यं पोराडटानिकि सरिहद्दुकि वॆळ्ळिन प्रतिसारी अनुमानं व्यक्तं चेसे विकृत मानसिक प्रवृत्ति गल ऒक्कॊक्क\'माहात्मुडिनी\' कालर् पट्टुकुनि,\"अप्पुडु नुव्वॆक्कडुन्नावु?\" अनि अडगालनिपिस्तुंदि.कार्गिल् युद्धं जरुगुतुन्नप्पुडु रासिन ऒक पात कवित मी कोसं-
रिशभदेव् शर्म.




भारतीय सेना के प्रत्येक अभियान पर संदेह से ग्रस्त रहने की विकृत मानसिकता वाली एक-एक 'महान आत्मा' का कॉलर खींचकर पूछने की इच्छा होती है - तुम 'तब' कहाँ थे?
प्रस्तुत है एक पुरानी कविता।
तब तुम कहाँ थे? 
**************
-ऋषभ देव शर्मा
""""""""""""""""''"''""
जूझ रहा था जिस समय पूरा देश
समूचे पौरुष के साथ
हर रात
हर दिन
नए-नए मोर्चों पर ;
बताओ तो सही
तब तुम कहाँ थे, दोस्त?
कहाँ थे?
पर्वतमालाओं के हिमनद
काँप-काँप जाते थे विस्फोटों से,
श्वेत शिखरों का अभिषेक कर रहे थे
उठती उम्र के जवान
अपने गर्म लाल लहू से
और फहरा रहे थे तिरंगा
बर्फ से आच्छादित
हिरण्यमय गुफाओं के भाल पर,
अपनी मिट्टी की गाडी़ को
मिट्टी मे मिलाकर।
झेल रहे थे वे आसमान से बरसती आग
अपनी छातियों पर।
जल गए विमान
पर जलने नहीं दिया
उन्होंने अपना हौसला।
लौट गई मृत्यु भी करके प्रणाम उन्हें;
निखर आए आग में से
मरजीवा पंछियों-से भारत माँ के बेटे।
वे लांछित शीश तक भी
शामिल थे अस्मिता के इस युद्ध में
जिनकी प्रतीक्षा में था फाँसी का फंदा;
हो गए गौरवान्वित वे सभी।
लंबी परंपरा दिखाई दी
रक्तदान करने वालों की
हर रात
हर दिन
नए-नए मोर्चों पर।
बताओ तो सही,
तब तुम कहाँ थे, दोस्त?
युद्ध!
केवल सीमा पर नहीं था।
तुमने जो पढ़े-सुने खबरों में, वे
-तो नाम भर थे कुछ ऊँचे शिखरों के।
युद्ध तो लडा़ जा रहा था
देश भर में
गाँव-गाँव, गली-गली;
और शहीद हो रहा था
खून के हर कतरे के साथ
वीर प्रसू जननियों का मृत्युंजय दुग्ध,
मिसरी सी बहनों का शहदीला प्यार,
दूधों-नहाई प्रोषितपतिका वधुओं का
लाल जोड़े और हरी चूड़ियों का सिंगार।
शहीद हो रहे थे खून के हर कतरे के साथ
हज़ार-हज़ार आँसू भी
हर रात
हर दिन
नए-नए मोर्चों पर।
बताओ तो सही?
तब तुम कहाँ थे, दोस्त?
गर्भस्थ शिशुओं ने
अपने पिता दे दिए,
शरशय्या पर सोए पिताओं ने
दे दिए अपने पुत्र ;
बच्चों ने अपना जेबखर्च दे दिया,
बच्चियों ने अपने सपने दिए ;
हिजड़ों तक ने कीं फतह की दुआएँ;
भिखारियों ने भी उलट दीं झोलियाँ।
कवियों ने शब्द दिए,
मज़दूरों ने पसीना।
उखड़े और उजड़े हुओं ने भी
मिलकर दी एकता की आवाज़।
धरती और आकाश ने
गुंजारित कीं प्रार्थनाएँ
हर रात
हर दिन
नए-नए मोर्चों पर।
बताओ तो सही
तब तुम कहाँ थे, दोस्त?
खून बहाने वालों में?
आँसू लुटाने वालों में?
या पसीना सींचने वालों में?
शायद कहीं और थे तुम?
तब तो इतिहास तुम्हें धिक्कारेगा!!0
-ऋषभ देव शर्मा
^^^^^^^^^^^^^

शुक्रवार, 12 मई 2017

प्रार्थना

अब तक निभाया,
आगे भी साथ दो!
साँस टूटे तो,
सिर पर तुम्हारा हाथ हो!!
                            [4/5/2017]

प्यासे हैं!

ओस प्यासी, गुलाब प्यासे हैं।
नींद प्यासी है,ख्वाब प्यासे हैं।।

रेत का तन तप चुका कितना,
कितनी पी लें शराब प्यासे हैं।।

जब से ढाला गया इन ओठों को,
उस ही दिन से, जनाब, प्यासे हैं।।

मोर ये, चातक ये, पपीहे ये,
इनको दीजे जवाब, प्यासे हैं।।

कब के जागे हैं नयन दीवाने,
अब तो उलटो नक़ाब, प्यासे हैं।।

कहिए इक़बाल से, फ़िराक़ों से,
हम पे लिख दें क़िताब प्यासे हैं।।
                                                    [1983]

गुरुवार, 11 मई 2017

शहीद की माँ

माँएँ राजनीति नहीं समझतीं,
खोजती हैं उस सुदर्शनधारी को
जिसने काठ की तलवार देकर
चक्रव्यूह में धकेल दिए
उनके जवान बेटे।

24/4/2017

वेणीसंहार


धरती के वेणी संहार को
प्रतीक्षा रहती है भीम की।
----
युधिष्ठिर स्वर्ग में ही अच्छे!

24/4/2017

स्थितप्रज्ञ


जनता भूखी है, हुआ करे।
किसान नंगे हैं, हुआ करें।।
जवान मरते हैं, मरा करें।
सत्ता बची रहे, दुआ करें।।
24/4/2017

ఇక అప్పుడు భూమి కంపిస్తుంది (इक अप्पुडु भूमि कंपिस्तुंदि)

చిన్నప్పుడు విన్న మాట ః

భూమి గోమాత కొమ్ముమీద ఆని ఉందనీ

బరువు వల్ల ఒక కొమ్ము అలసిపోతే

గోమాత రెండో కొమ్ముకి మార్చుకుంటుందనీ

అప్పుడు భూమి కంపిస్తుందననీ .



ఒకసారి ఎక్కడో చదివాను ః

బ్రహ్మాండమైన తాబేలు మూపు మీద

భూమి ఆని ఉంటుందనీ

వీపు దురద పెట్టినప్పుడు

ఎప్పుడైనా ఆ తాబేలు కదిలితే

భూమి కంపిస్తుందనీ.



తరవాతెప్పుడో ఒక పౌరాణిక నాటకంలో చూశాను ః

వేయిపడగల శేషనాగు

భూమిని మోస్తోందనీ,

కాలం నాగస్వరం ఊదితే

ఆ సర్పం తోక ఆడుతుందనీ

వేయిపడగలూ ఊగుతాయనీ

అప్పుడు భూమి కంపిస్తుందనీ.



భూగర్భ శాస్త్రవేత్తలు చెప్పారు ః

భూమి కడుపులో

అంతటా ప్లేట్లు ఉంటాయనీ

అవన్నీ వరసలుగా పేర్చి ఉటాయనీ

ఒక ప్లేటు జారిందంటే

మరొకటి కదులుతుందనీ

అప్పుడు భూమి కమ్పిస్తుందనీ.



అర్థశాస్త్ర గ్రంథాలు తెలియజేస్తాయి ః

మనిషి నియమాలని అతిక్రమిస్తే

ప్రకృతి ఎదురు తిరుగుతుందనీ

అప్పుడు భూమి కంపిస్తుందనీ.



మతాన్ని గుత్తకు తీసుకున్నవాళ్ళు ప్రకటించారు ః

ధర్మానికి హాని కలిగినప్పుడల్లా

అధర్మం పెరిగిపోయినప్పుడల్లా

అన్యాయం,అత్యాచారం పెరిగిపోతాయనీ

అప్పుడు భూమి కమ్పిస్తుందనీ.



భూమి కంపిస్తుంది

పగుళ్ళు ఏర్పడతాయి

పదేసి అంతస్తులూ మట్టిలో కలిసిపోతాయి

కొన్ని వేల పూరిపాకలు భూగర్భంలో కలిసిపోతాయి.

గోమాత కొమ్ములు గుచ్చుకుని

స్కూలు పిల్లల పేగులు ఛిద్రమౌతాయి.



తాబేటి డిప్పమీద పడి

రక్తసిక్తమౌతాయి

గర్భవతులు తమ కడుపులో నింపుకున్న

కొత్త జీవితపు ఆశలు.



ఆదిశేషుడి విషపు కాటుకి నీలంగా మారిపోతుంది

పొలాల్లోనూ కర్మాగారాల్లోనూ

పనిచేసే వాళ్ళ నెత్తురు.



ప్లేట్లలా విరిగిపోతాయి మేడలు

గాయాలతో ఛిద్రమైపోతుంది

ఈ పచ్చని నేల దేహం.



నల్లని నీడలాంటి మృత్యువు

పరికెత్తుతూనే ఉంది అనుక్షణం

అన్నివైపులనుంచీ చుట్టుముడుతూ

మనిషి ప్రాణాలని.



ఇన్ని రకాల మృత్యువు

మనిషేమో ఒక్కడే.



సృష్టి ప్రారంభమైనప్పటి నుంచీ

ఈ పరుగు వెంట వస్తూనే ఉంది

విలీనం చేస్తూనే ఉన్నాయి నాగరికతలని భూకంపాలు

అట్టహాసం చేస్తూనే ఉన్నాడు కాలభైరవుడు

తాండవనృత్యం చేస్తూ

కానీ

ప్రతిసారీ ఎక్కడో ఒకచోట

కూలిన శిథిలాల మధ్య

కదులుతుంది ఒక చెయ్యి

పైకి లేస్తాయి ఐదు వేళ్ళు

ఊపిరి పీలుస్తూ

అన్ని శిథిలాలనీ చీల్చుకుని

సవాలు చేస్తూ !

***

మూలం ః రిషభ్ దేవ్ శర్మ

అనువాదం ః ఆర్.శాంత సుందరి

इक अप्पुडु भूमि कंपिस्तुंदि (और तब धरती हिलती है!)

************************************************
इक अप्पुडु भूमि कंपिस्तुंदि
*************************************************
( ऋषभ देव शर्मा की हिंदी कविता
“और तब धरती हिलती है” का
आर. शांता सुंदरी कृत तेलुगु अनुवाद)
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

चिन्नप्पुडु विन्न माटः
भूमि गोमात कॊम्मुमीद आनि उंदनी
बरुवु वल्ल ऒक कॊम्मु अलसिपोते
गोमात रॆंडो कॊम्मुकि मार्चुकुंटुंदनी
अप्पुडु भूमि कंपिस्तुंदननी .

ऒकसारि ऎक्कडो चदिवानु:
ब्रह्मांडमैन ताबेलु मूपु मीद
भूमि आनि उंटुंदनी
वीपु दुरद पॆट्टिनप्पुडु
ऎप्पुडैना आ ताबेलु कदिलिते
भूमि कंपिस्तुंदनी.

तरवातॆप्पुडो ऒक पौराणिक नाटकंलो चूशानु:
वेयिपडगल शेषनागु
भूमिनि मोस्तोंदनी,
कालं नागस्वरं ऊदिते
आ सर्पं तोक आडुतुंदनी
वेयिपडगलू ऊगुतायनी
अप्पुडु भूमि कंपिस्तुंदनी.

भूगर्भ शास्त्रवेत्तलु चॆप्पारु:
भूमि कडुपुलो
अंतटा प्लेट्लु उंटायनी
अवन्नी वरसलुगा पेर्चि उटायनी
ऒक प्लेटु जारिंदंटे
मरॊकटि कदुलुतुंदनी
अप्पुडु भूमि कम्पिस्तुंदनी.

अर्थशास्त्र ग्रंथालु तॆलियजेस्तायि:
मनिषि नियमालनि अतिक्रमिस्ते
प्रकृति ऎदुरु तिरुगुतुंदनी
अप्पुडु भूमि कंपिस्तुंदनी.

मतान्नि गुत्तकु तीसुकुन्नवाळ्ळु प्रकटिंचारु:
धर्मानिकि हानि कलिगिनप्पुडल्ला
अधर्मं पॆरिगिपोयिनप्पुडल्ला
अन्यायं,अत्याचारं पॆरिगिपोतायनी
अप्पुडु भूमि कम्पिस्तुंदनी.

भूमि कंपिस्तुंदि
पगुळ्ळु एर्पडतायि
पदेसि अंतस्तुलू मट्टिलो कलिसिपोतायि
कॊन्नि वेल पूरिपाकलु भूगर्भंलो कलिसिपोतायि.
गोमात कॊम्मुलु गुच्चुकुनि
स्कूलु पिल्लल पेगुलु छिद्रमौतायि.

ताबेटि डिप्पमीद पडि
रक्तसिक्तमौतायि
गर्भवतुलु तम कडुपुलो निंपुकुन्न
कॊत्त जीवितपु आशलु.

आदिशेषुडि विषपु काटुकि नीलंगा मारिपोतुंदि
पॊलाल्लोनू कर्मागाराल्लोनू
पनिचेसे वाळ्ळ नॆत्तुरु.

प्लेट्लला विरिगिपोतायि मेडलु
गायालतो छिद्रमैपोतुंदि
ई पच्चनि नेल देहं.

नल्लनि नीडलांटि मृत्युवु
परिकॆत्तुतूने उंदि अनुक्षणं
अन्निवैपुलनुंची चुट्टुमुडुतू
मनिषि प्राणालनि.

इन्नि रकाल मृत्युवु
मनिषेमो ऒक्कडे.

सृष्टि प्रारंभमैनप्पटि नुंची
ई परुगु वॆंट वस्तूने उंदि
विलीनं चेस्तूने उन्नायि नागरिकतलनि भूकंपालु
अट्टहासं चेस्तूने उन्नाडु कालभैरवुडु
तांडवनृत्यं चेस्तू
कानी
प्रतिसारी ऎक्कडो ऒकचोट
कूलिन शिथिलाल मध्य
कदुलुतुंदि ऒक चॆय्यि
पैकि लेस्तायि ऐदु वेळ्ळु
ऊपिरि पीलुस्तू
अन्नि शिथिलालनी चील्चुकुनि
सवालु चेस्तू !

***
मूलं : ऋषभ देव शर्मा
अनुवादं : आर. शांता सुंदरी 

'''''''’''''''''''''’''''''''''''''''''''''''''''''''''""""""""""""
और तब धरती हिलती है!
********************
- ऋषभ देव शर्मा
```````````````````

सुना था बचपन में :
धरती टिकी है गौमाता के सींग पर,
जब बोझ से थक जाता है एक सींग
तो गौमाता सींग बदलती है
और तब धरती हिलती है।

एक बार कहीं पढा़ था :
भीमकाय कछुए की पीठ पर
टिका है धरती का गोला,
कभी-कभार जब हरकत करता है कछुआ
पीठ में खुजली होने पर
तो धरती हिलती है।

बाद में देखा किसी पौराणिक नाटक में :
हज़ार फणवाले शेषनाग ने
धारण किया है धरती को,
काल की बीन बजती है
तो थिरकती है शेषनाग की पूँछ
झूमते हैं हज़ार फण
और तब धरती हिलती है।

भू-गर्भ के जानकारों ने बताया :
धरती के पेट में हैं
प्लेटें ही प्लेटें
पर्त दर पर्त

कोई पर्त खिसकती है
कोई प्लेट सरकती है
तो धरती हिलती है।

अर्थशास्त्र की किताब कहती है :
जब मनुष्य ज्यादती करता है
तो प्रकृति विद्रोह करती है
और तब धरती हिलती है।

धर्म के ठेकेदारों ने घोषणा की :
जब-जब धर्म की हानि होती है
जब-जब अधर्म बढ़ता है
जब-जब भरता है पाप का घड़ा
बढ़ जाते हैं अन्याय और अनाचार
तो धरती हिलती है।

हिलती है धरती
पड़ती है दरारें
मटियामेट हो जाती हैं दस-दस मंजिलें
भू-गर्भ में समा जाती हैं हजारोहजार झोंपडि़याँ।

बिंध जाती हैं स्कूली बच्चों की आँतें
गौमाता के सींग से।

कछुए की पीठ पर गिरकर
लहूलुहान हो जाते हैं
गर्भवती महिलाओं के
नए जीवन की संभावनाओं से भरे हुए उदर।

शेषनाग के विषदंश से नीला पड़ जाता है
खेतों और कारखानों में
काम करते आदमी का खून।
प्लेटों की तरह टूटती हैं
अट्टालिकाएँ
और क्षत-विक्षत हो जाती है
पृथ्वी की हरी-भरी काया।

काले साये-सी मौत,
दौड़ रही है हर पल
हर दिशा से घेर कर
आदमी के प्राण को।

इतनी सारी मौत,
आदमी अकेला।

सृष्टि के आरंभ से
चली आती है यह दौड़,
भूकंप लीलते हैं बार-बार सभ्यताओं को
और अट्टहास करता है कालभैरव
तांडव नृत्य के बीच

पर

हर बार कहीं
ढेरोढेर मलबे के तले
हिलता है एक हाथ
और उग आती हैं पाँच उँगलियाँ
साँस लेती हुई
सारे मलबे को चीरकर
चुनौती देती हुई! O